اجازه مي خواهم ازطرف كودكان ايراني و همكاران فرهنگي ام به روان پاك دوست عزيزمان عباس يميني شريف ، كه عمر شريف خود را صرف خدمت به فرهنگ وكودكان ماكرد، درود بفرستم و ازطرف فرزندان ايراني از او كه همواره فعاليتهايش در جهت رفع نيازمنديهاي معنوي وفرهنگي آنان بود، سپاسگزاري كنم.

يميني شريف در طول عمرش همواره به ياد ودر خدمت كودكان سرزمين ما بود. باسرودن شعر، چاپ مجله وكتاب وهمچنين نوشتن كتاب اول دبستان نقش فعال ومؤثري در زندگي فرهنگي عموم كودكان ايراني داشت.

يكي از بزرگترين خدمات وي تأسيس دبستان روش نو ،درسال ۱۳۳۴
درشهر تهران كه شايد الآن گروهي از حضار خودشان در آنجا شاگردبودند ويا كودكاني در انجاداشتند بود.اين دبستان علاوه براين كه ازنظر آموزش از مدارس طراز اول به شمار مي رفت، ازنظرپرورشي نيز محيطي بسيار مساعد بودكه نه تنها درآنجا شاگردان همواره از توجه وسرپرستي يميني شريف و همسرش توران برخوردار بودند،بلكه والدين اين كودكان نيز از راهنماييهاي مفيد آنها بهره مند مي شدند ودرس زندگي رااز اين دو مربي مي آموختند.

درخاطر شاگردان دبستان روش نو توجه ومحبتهاي اين دو فرهنگي صادق كه برايشان آموزش وپرورش دومفهوم جدائي ناپذيربود همواره زنده است و نقش چهرة پرمهر يميني شريف درخاطر شاگردانش نقشي ماندني است و جادارد كه باز بگوييم : ? هرگز نميرد آن كه دلش زنده شد به عشق .?

عشق به كودكان جابجا در اشعار يميني شريف مشهود است ولي آنچه كه اورا از ديگرشاعران ونويسندگان متمايز مي سازد ، ارزش و اهميتي است كه براي روستا وزندگي روستايي قائل است . او دراشعارش نه تنها عوامل مختلف طبيعت، درختها، گياهان، حيوانات، باد وباران حتي علف صحرايي رامي ستايـد، بلكه توجه كودكان را به ارزش زندگي روستائي وزيباييهاي آن جلب مي كند.از جمله اشعارش دراين مورد ?صبح ده? و ?غروب ده? است كه كه زندگي روستايي را به بهترين وجهي تصوير مي كندو من دراينجا به طور نمونه چند خطي ازهركدام رامي خوانم:

صبح ده

رمه ها روي به صحرا كردند
توي ده همهمه برپاكردند